Monday, 29 May 2017

घर

एक फ्लॅट असतो. म्हणजे चार भिंती वर स्लॅब. नव्या को-या रंगाचा वास त्याच्या अंगाला. मग हळूच गृहप्रवेश. लाजरी, स्वप्नाने माखलेली पावलं उंब-यातून आत येतात. संसार थाटतात!  भिंतीवर खिळे बसतात. भिंतीला लागून वस्तू सजतात.  हळू- हळू भिंतीना वेगवेगळे आवाज,  त्यातले कढ, चढ, उतार सारे पाठ होतात. नव्या दमाची ताजी आणि जुनी जरा गंजलेली पण ताठ अशी सगळी माणसं भिंती ओळखू लागतात, एखाद- दोन रोपटी बाल्कनीत डोलू लागतात... नि फ्लॅट्चं घर होतं.
         काही वर्षांनी प्रत्येक वस्तू आपापल्या ठिकाणी घट्ट रोवून बसल्यासारखी भासू लागते, जणू काही आपल्याही आधी ह्या वस्तूच इथे ठाण मांडून असाव्यात. उलट त्यांच्या जराश्या जुनाट होण्याने घर मॅच्युर्ड वगैरे वाटू लागतं! जिव्हाळ्याची जागा होऊन बसतं. सहवासाने प्रेम वाढतं म्हणतात ते निर्जीव घराबाबत, त्यातल्या वस्तूंबाबतही रास्त वाटू लागतं....
                  नव्या घराने जरासं जुनं होणं ही प्रोसेस गम्मतशीर आहे. नेहमीच नाही का जुनी माणसंही, प्रेमळ अधिकाराची, जवळची, आपली वाटतात.
जुनं घरही असंच, नकळत कवेत घेतं गोंजारत राहतं..!

-बागेश्री 

Friday, 26 May 2017

उत्सव

स्वतःला ओढून मी
वर्तमानात घेऊन येते आणि
दरडावते की
थांब, इथेच थांब
सर्वार्थाने जग, हा क्षण!
नीती- अनिती
योग्य- अयोग्य
सत्य- असत्य हा शोध थांबव
आणि
पुर्णत्वाने जग, हा क्षण!
वर्तमानाशी अशी
एकरूप होते आणि
उमजून येतं
की,
बाहेरचा आणि आतला
ऋतू एकजीव झालाय..!
निसर्गाने घेतलंय शोषून आपलं अस्तित्व
बघता बघता ह्या क्षणाचाच ... उत्सव झालाय!

-बागेश्री

Friday, 19 May 2017

काळजातली कविता

एखाद्या विचाराच्या
उनहून पाण्यात
काळीज ठेवावं गच्च भिजवून..
मुरू द्यावा विचार
त्याच्या रंध्रा रंध्रातून..
मग
पिळावं काळीज घट्ट
आणि भरावं पेन..
लिहावी
एखादी अस्खलित कविता

वाचणा-याच्या काळजाला ती
थेट न भिडली तर नवल!!

-बागेश्री

Saturday, 6 May 2017

गाळ

इतिहासाचा गाळ सातत्याने वाहत येऊन वर्तमानावर साचू लागला की भविष्ये तुंबणारच!

-बागेश्री

Thursday, 4 May 2017

आरसा

त्याला ती आवडायची
तिला तो
तिच्यातल्या अनेक गोष्टी त्याच्यासारख्या होत्या
त्याच्या तिच्यासारख्या
तिचं चिडणं
त्याच्यासारखं
त्याचं समजून घेणं
तिच्यासारखं
तिचा त्रागा
त्याचं प्रेम
तिचं गंभीर होणं
त्याचं द्रवणं 
ती आत्मकेंद्री
तो विचारी
ती गहन
तो गुढ
त्या दोघांचं
सगळंच कसं
एकमेकांसारखं....
...... पण तरीही कधीतरी
कुणीतरी एक, दुस-यापासून दूर झाला
दुसराही हळूहळू
दूर, खूप दूर गेला...

तसेही, दोन आरसे एकमेकांमध्ये काय शोधू शकतात?

-बागेश्री 

Monday, 1 May 2017

पूर्णत्व

मनाची माती घट्ट मुट्ट कालवून
मी तयार केली
माझीच प्रतिकृती
बराच वेळ एकटक न्याहाळल्यावर
जाणवलं..
अजून बरेच संस्कार करायचे बाकी आहेत...

स्वतःमधे स्वत:पुरतं पूर्णत्व यायचं बाकी आहे..

-बागेश्री

राधाक्षण

श्यामा,
दिवसभराच्या दगदगीनंतर
श्रांत होताना
तुझ्या भवताली
नक्कीच काही
राधाक्षण रेंगाळत असतील ना रे?
काय करतोस तू नक्की त्यांचं..
तुझ्या भोवताली असू देतोस
की, घेतोस उचलून कवेमध्ये
की, डोळाभर ते पाहून
मिटून घेतोस तुझे
विशाल टपोरे डोळे?
आपसूक
बासरीसाठी हात सरसावत
असेल रे तुझा
आणि ती शेल्यात नाही
पाहून चुटपुटतही असशील
की रमतोस,
रमतोस तसाच शांत
पापण्यामागे दडवलेल्या
राधाक्षणात, श्यामा?
तुझ्या दिव्य शक्तीने
तू जिवंत का करत नाहीस
त्या क्षणांतून मलाच
प्रत्यक्षात..
मी उरेन फक्त भवताली तुझ्या
करणार नाही हट्ट कसलाच
मला फक्त एकदा
एकदा तुझ्या
विशाल डोळ्यांत
प्रत्यक्षात आरपार व्हायचंय
कान्हा..
प्रत्यक्षात आरपार व्हायचंय


-बागेश्री